toorukurazajang

ณ เมืองYAOI CITY~^^

 

เอ้กอีเอ้กๆ~เสียงนกเอี้ยง เอ๊ย เสียงกาขันบอกเวลาเช้า หนุ่มน้อยยามาโมโตะมาวิ่งออกกำลังกายอย่างแข็งขัน

ตึกๆ

ยามะ-ฮ้า~เช้านี้อากาศดีจริงจริ๊ง~^^ไปเซอร์ไพร์สคุณฮิบาริดีกว่า>//<(เขินไรน่ะยามะ-_-; - miharu)

 

++ขณะที่ยามะน้อย(?)วิ่งไปได้เหลือบไปเห็นร้านขายดอกไม้ตั้งอยู่++

 

คนขาย-*ยิ้ม* มาเลือกดอกไม้ให้ใครหรอครับ^^(จริงๆค่ะคนขายเป็นผู้ชายจริงๆ>O<)

ยามะ-เอ่อ...มาเลือก...ให้คนรักน่ะครับ>//<(ตั้งแต่เมื่อไรกันฟระ!-ฮิบาริคุงออกมาประท้วง)

คนขาย-*แอบเสียดาย*(ห๊ะ!เสียดายO_o!)อะ..เอ่อ..งั้นเอาเป็นดอกกุหลาบสีขาวไหมครับที่หมายถึงความรักที่

บริสุทธิ์น่ะครับ^^(<-มันแอบเสียดายอ่า~-ประจาน!)

ยามะ- *-*(เหลือไปเห็นดอกไม้ชนิดหนึ่ง)ฮ้า~>U<งั้นผมเอาดอกนี้แหละครับ

คนขาย-=[]=;;น่ะ...แน่..ใจนะครับ

ยามะ-^^~แน่ครับ...เอ...อ่อ..ดอกไม้จันท์ใช่มั้ยครับ^^*ยามะที่แสนใสซื่อและบริสุทธิ์* (ตูยังไม่ตายนะเฟ้ย

เฮ้ย!!>O<-ฮิออกมาประท้วงรอบสอง)

คนขาย-อะ..โอเคครับ

ยามะ-^^ขอบคุณครับผม

(รสนิยมยามะเป็นยังงี้นี้เองงงงงง-มิฮารุบ้าไปแย้วววว>O<)

 

++   ณ  ห้องฮิบาริคุง  ++

 

ยามะ-อึก~.....เขินน่ะเนี่ย>//< (เอาแหละยามะเขินก้อเขินไปด้วยย>//<)

ฮิบาริ-โอ้ย!!!เจ็บนะเฟ้ยยยยยเบาๆสิฟระ!!   (เสียงแอบเล็ดรอดออกมา)

-???-[บุคคลนิรนาม] - ขอโทษนะ โทษทีๆลองอีกครั้งนะ

ยามะ-(เอ๊ะ!เอ๊ะ!!เอ๊ะ!!!  เสียงของคุณฮิบารินี่หน่าO[]O!!)

ฮิบาริ-เบาสิวะไอ้โน่!

ยามะ-[กระซิบ]ห๊ะ!!!คุณดีโน่งั้นหรอOO!!(แอบฟัง->ขอเก็บมารยาทหญิงเอ๊ย!ชายใส่หนังสือพิมพ์ห่อแล้วทิ้ง

ถังขยะซะ-เหมือทิ้งอะไรซักอย่างนะ-_-;;)

ดีโน่- ลองอีกทีนะ

ฮิบาริ-เออ!

ดีโน่-ฮึ่บ....อึ๊บ! ทำไมมันยัดไม่เข้าวะเนี่ย!!

ยามะ-o(T///T)~(ยามะจิ้นเตลิดไปไหนต่อไหนแว้วว->//<มิฮารุ)

ดีโน่-เอาล่ะ!อีกครั้งลองอีกครั้งแล้วกันทีนี้จะทำเบาๆนะ

ฮิบาริ-ทำให้ได้อย่างที่พูดด้วย-*-

ดีโน่-คร้าบบ~

ฮิบาริ-อ้ากกกกกกกก!!!เจ็บง่ะเจ็บๆๆๆเจ้บบบบบ

ยามะ-ม่ายหวายแย้วววว(T//T)ฮืออออคุณฮิบาริY.,Y(<-เลืดกำเดาไหลทำไมไม่ทราบ-_-;;)

 

ฟิ้ววววววววววววววววววววววววววววว(เสียงยามะน้อยวิ่งฉิวเพราะรับม่ายยด้ายยยยย)

 

++ ทางด้านฮิบาริคุง (ความจริงถูกเปิดเผย)++

ฮิบาริ-โอ้ยยยไอ้โน่บ้า!ทำไมไม่ซื้อรองเท้าคู่ที่มันใหญ่ๆกว่านี้ห๊ะ!!!ระบมหมดแล้ว(เท้า)ชั้นT^T

ดีโน่-ก้อ มันไม่มีนี้หน่า มาลองอีกทีมามะ

ฮิบาริ-ไม่เอาแย้วววววววว

ดีโน่-เอาน่าเพื่อใส่ได้ชั้นจะได้ไม่ต้องซื้อใหม่ไง-_-(เค็มเรียกพี่ครับผม-_-^^)

ฮิบาริ-อ้ากกกกกม่ายอาวววว้อยยยยย

.......แล้วชีวิตของฮิบาริคุงที่อยู่กับดีโน่(และรองเท้า)กันสองต่อสอง(และก้อรองเท้า)ในห้องของฮิบาริจัง

(ขอย้ำว่ากับรองเท้าด้วย-_-";)อะไรจะกิดขึ้น!!!!ฮิจังจะโดนดีโน่จับใส่รองเท้าอีกหรือไม่(หรือว่า...จะโดน

เทสเสียงอันนี้ก้อมิทราบบ-///-;;)ต้องติดตามกันต่อปายยยยยัย ยัย ยัย~(เอ็คโค่สักนิด)

 

++  ทางด้านยามาโมโตะน้อย  ++

 

ยามะ-อ่าโฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!!TOT

โกคุ-เป็นไรอ่ะยามะ=_=;;

ยามะ-ง่ะ....TOTคะ...คุ...คุณ...ฮ...ฮะ...ฮิ

โกคุ-*ยกมือห้าม*เล่าพรุ่งนี้แล้วกัน-*-ฟังไม่รู้เรื่องเฟ้ย!!

ยามะ-TOTโก...คุ...จะ...จัง

โกคุ-ขืนพูดต่อฉันเอาระเบิดยัดปากนายแน่ๆ-*-

ยามะ-TOTฮืออเอาเลย...เพราะฉันจะได้ไขข้อ....ข้องใจว่าฉันคือมาโซYOY(โอ๋ๆยามะน้อยใจแย้ววว)

โกคุ-=[]=;

ยามะ-TT^TT

โกคุ-ถ้านายขืนร้องต่อชั้นจะจับกด เอ๊ย!!! เอาระเบิดสามเท่ายัดปากแน่ๆ(เริ่มส่อแววนิดๆ-_-;)

ยามะ-TxT(เงียบทันที...นี้แหละน้าโบราณเค้าว่ารักแท้แพ้ระเบิดสามเท่า/ใช่รึเปล่า-_-;;;)

          จบหนึ่งวันของยามาโมโตะน้อย(ปล่อยให้เค้าทำใจซักพัก-_-")  ชีวิตของยามะน้อยจะเป็นไง

ต่อไปโปรดติดตาม  One Days หนึ่งวันของยามาโมโตะน้อยเร็วๆนี้จร้า~

 

______________________________________________________________________________

 

เฮ้อ~ในที่สุดก้อแต่งจบซักทีลำบากใจนิดหน่อยที่ไม่มีไรตุ้มๆต่อมๆเลยในเรื่องนี้ Yaoi City จงเจริญยู้ฮู้วว~

                                                                                             by : miharu

 

ปิดท้ายด้วยพ่อตัวเอกของเรื่องนี้

ขอมิฮารุกร๊ากกกกสักทีนะ  กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เอาเลยมิฮารุจะลงให้จุใจไปเลย(ขอยึดพื้นที่โดยยามะ)

เอาให้ตายกันไปข้างง

ขุดๆขุดมาให้หม้ดดดดดดดดดดดด

ขอลงคู่ของพี่แกแล้วกัน

รับไปเต็มๆ โกคุตอนเด็กๆเนี่ยน่าหยิกง่ะ*-*

อยากได้แบบจุใจเจ้าขอมาข้าจัดให้^O^โฮะๆ

นิสัยยามะก้ออกจะใสซื่อ(แล้วอะไรมันจะซื่อขนาดว่าไม่รู้เรื่องดอกไม้จันท์-_-;;)มิฮารุเลยจับมาวางในเรื่องนี้ซะ

รู้สึกว่าวันนี้จะลงยาวเป็นพิเศษ-_-เหนื่อยง่ะไปแย้วค่า~                                 http://yamamotofanclub.forumotion.com/

และข้างบนนี้คือเวบของยามะจังเข้าไปดูกันได้นะคะ

นี้ๆขอแถมสักนิดๆได้มั้ยค้า~  เตรียมรับข้อมูลของตัวเอกเรื่องนี้ปายย>O<

++Yamamoto Takeshi ++

ข้อมูลส่วนตัว

วันเกิด: 24 เมษายน อายุ: 14 ปี เป็นชาวราศี: พฤษ กรุ๊ปเลือด: O

ส่วนสูง : 177 cm. น้ำหนัก: 63 gk. เครื่องดนตรีที่ชอบ: กลอง Wataiko

อาหารที่ชอบ: ซูชิ เครื่องดื่มที่ชอบ: นม ความใฝ่ฝัน: เป็นนักเบสบอลระดับโปร

สิ่งที่ทำเป็นประจำ : ซ้อมเบสบอล  บ้านเกิด : ญี่ปุ่น

ข้อมูลด้านการต่อสู้

สังกัด: ผู้พิทักษ์แหวนแห่ง วรุณ Vongola family 

ลักษณะของไฟธาตุ: วรุณ (เปรียบดั่งสายฝนซึ่งจะชำระล้างทุกสรรพสิ่ง)

แหวนประจำตัว :แหวนแห่ง วรุณ (Vongola Ring) (ความบริสุทธิ์ A+)

จำนวนกล่อง: 2 (กล่อง นกนางแอ่น และ กล่องกลองธาตุพิรุณ)

อาวุธ: ดาบชิงุเระ คินโทคิ

ท่าไม้ตาย:กระบวนท่าที่2 วรุณโปรยสาด, กระบวนท่าที่3พิรุณสาดซัด, กระบวนท่าที่5 ฝนเดือนห้า,
กระบวนท่าที่7 วรุณกระโชกพัด ,กระบวนท่าที่ 8 วรุณกระหน่ำแทง ,กระบวนท่าที่ 9 ฝนสะท้อนเงา,

ท่าที่10 Scontro di Rodine 

อาวุธกล่อง : นกนางแอ่น(โซเอน)

ประวัติส่วนตัว
ประวัติโดยย่อ ยามาโมโตะ ทาเคชิ หนึ่งในแก๊งของสึนะ เขาชื่นชอบและทุ่มเทเบสบอล แต่ซ้อมมากจนแขนหัก เขาก็เลยรู้สึกท้อจนคิดจะฆ่าตัวตาย แต่ก็ได้สึนะในสภาพกระสุนดับเครื่องชนมาช่วยเอาไว้ ก็เลยกลายมาเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของสึนะ แต่เขาก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องราวเกี่ยวกับแก๊งมาเฟียสักเท่าไหร่ คิดว่าเป็นการล้อเล่นสนุกๆเท่านั้น โดยบ้านเขานั้นขายซูชิ ซึ่งเขาต้องมารองรับการมาสังสรรค์ของเพื่อนๆทุกที ในโลกอีก 10 ปีให้หลังพ่อของยามาโมโตะได้ถูกสังหารเสียแล้ว 

edit @ 30 Apr 2009 09:51:52 by naui naruzawa

edit @ 6 May 2009 12:45:40 by naui naruzawa